“અલે લે… આ છું છે?”

અમદાવાદ,
તારીખ ૨૬/૭/૨૦૦૮,
સમય સાંજના ૬.૪૬,
એક નાનુ બાળક,
રડી રહયું હતુ,
એક લાશ આગળ,
આજુ-બાજુની જમીન,
લોહિથી લાલ હતી,
ચીસો,ધક્કા-મુક્કી અને શોરબકોરથી,
ભરેલા વાતાવરણમાં,
આ બાળકનો અવાજ,
કોણ સાંભણે ?
ખૌફ અને મૌતનો નાગો નાચ,
લોકોની આંખોમાં હતો,
પણ! આ શુ?
રડીને લાલ થયેલી,
બાળકની આંખો જાણે,
કાલી-કાલી બોલીમાં,
પુછી રહી હતી,
“અલે લે… આ છું છે?”
હું બાળકને કહીના શક્યો,
કે બેટા! આ “જેહાદ” છે…

દીપક પરમાર (”દીપ”)

તારીખઃ 27/7/2008

Advertisements

27 ટિપ્પણીઓ (+add yours?)

  1. વિવેક ટેલર
    જુલાઈ 28, 2008 @ 07:02:37

    સુંદર ભાવાભિવ્યક્તિ…

    જવાબ આપો

  2. Anant Bhake
    જુલાઈ 28, 2008 @ 09:58:06

    Great Work

    જવાબ આપો

  3. Rajnikant Patel
    જુલાઈ 28, 2008 @ 10:37:30

    Nice,,,Go ahead

    જવાબ આપો

  4. સુરેશ જાની
    જુલાઈ 28, 2008 @ 11:06:45

    તારી સંવેદનશીલતા માટે ધન્યવાદ.
    એક તને જ આમ લખવાનું સુઝ્યું.

    જવાબ આપો

  5. સુનીલ શાહ
    જુલાઈ 28, 2008 @ 12:57:06

    સંવેદનશીલ અભીવ્યક્તિ

    જવાબ આપો

  6. shilpan patel
    જુલાઈ 28, 2008 @ 13:18:47

    Its mind blowing thoughts,awe some…

    keep writing..

    જવાબ આપો

  7. Pinki
    જુલાઈ 28, 2008 @ 13:31:11

    lagnione shabdamaa supere vyakat kari chhe.
    sunder vaat…..

    જવાબ આપો

  8. Heena Parekh
    જુલાઈ 28, 2008 @ 14:23:06

    વેદના-સંવેદનાનું સરસ આલેખન.

    જવાબ આપો

  9. Keyur
    જુલાઈ 28, 2008 @ 14:50:47

    Good My friend. I am with you….
    But can’t express myself. what u can do.

    જવાબ આપો

  10. Nilesh Vyas
    જુલાઈ 29, 2008 @ 04:50:12

    ડહોળાયેલા વાતારવરણમાં એક સુંદર અને સંવેદનશીલ રચના મળી આવી.

    જવાબ આપો

  11. priyank
    જુલાઈ 29, 2008 @ 05:22:07

    ખુબ જ સુંદર અને સંવેદનશીલ અભીવ્યક્તિ….

    very different topic then u have been writing so far … but i think u expressed ur thoughts very well

    જવાબ આપો

  12. hanif malek
    જુલાઈ 29, 2008 @ 06:50:22

    સંવેદનશીલ અભીવ્યક્તિ

    જવાબ આપો

  13. Rina
    જુલાઈ 29, 2008 @ 07:47:48

    Nice

    જવાબ આપો

  14. hemali
    જુલાઈ 29, 2008 @ 08:53:52

    Nice one and heart touching..
    keep doing

    જવાબ આપો

  15. પ્રવિણ શાહ
    જુલાઈ 30, 2008 @ 05:11:17

    હું બાળકને કહીના શક્યો,
    કે બેટા! આ “જેહાદ” છે…

    માનવજીવનની કેટલી કરુણા !

    પ્રસંગોપાત એક ભાવભીની રચના !

    આભાર

    જવાબ આપો

  16. viren
    જુલાઈ 30, 2008 @ 05:21:59

    good thought mitra.
    its very suitable with recent situation.
    very touching .

    જવાબ આપો

  17. કુણાલ
    જુલાઈ 31, 2008 @ 08:45:46

    touchy words .. framed really well ..

    જવાબ આપો

  18. Mayur
    ઓગસ્ટ 01, 2008 @ 06:35:14

    Sundar Rachana……..

    જવાબ આપો

  19. sandip
    ઓગસ્ટ 01, 2008 @ 09:02:42

    great emotional, touching work…

    જવાબ આપો

  20. vandana
    ઓગસ્ટ 13, 2008 @ 16:33:33

    akshre akshre uttam…

    હૃદયના દર્દની વાતો કદી છાની નથી રહેતી
    હૃદય ગભરાય છે ત્યારે નયન ભીંજાઇ જાયે છે….

    જવાબ આપો

  21. SV
    ઓગસ્ટ 14, 2008 @ 10:27:20

    Nice blog. I have added to ફોર એસ વી – સંમેલન http://www.forsv.com/samelan/

    જવાબ આપો

  22. Kavita Maurya
    જાન્યુઆરી 12, 2009 @ 18:18:34

    જવાબ આપો

  23. Jignesh-Appu
    જાન્યુઆરી 14, 2009 @ 15:18:33

    u have really great thaught…..
    congratulations…!
    Keep writting.

    જવાબ આપો

  24. Mitixa
    ફેબ્રુવારી 23, 2009 @ 15:58:02

    બાળકની કેવી કરુણદશા…

    જવાબ આપો

  25. priyal
    માર્ચ 31, 2011 @ 15:18:52

    aava mahol ma kem kari pela balak ni ankho ni karunta dekhai?

    જવાબ આપો

  26. Indravadan Damor
    જુલાઈ 14, 2011 @ 14:01:14

    Hey Deepu, why don’t you apply for Google Ad-sense for your blog, you can earn good money from your blog.

    જવાબ આપો

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: